“Ik ga toch zeker niet betalen voor een liefde? Ik kan mijn geld wel beter gebruiken.” Gedachten die Eugénie van Soest (inmiddels matchmaker en datingcoach bij Toekomst Relatiebemiddeling) vaker hoort én die ze zelf ook heeft gehad!
Eugénie vertelt:
“Ik weet het nog goed… mijn laatste date.
De man tegenover mij was vriendelijk geweest, we hadden een prima gesprek gevoerd en hij had oprecht zijn best gedaan. Toch stapte ik met een leeg gevoel in de auto. Niet omdat hij geen leuke man was, maar omdat ik onderweg naar huis alweer wist dat dit het niet was. We hadden niet dezelfde intenties.
Terwijl ik de auto startte, hoorde ik mezelf hardop zeggen: “Als dit de manier is waarop ik de liefde moet vinden, dan word ik hier niet gelukkig van.”
Dat moment is me altijd bijgebleven, omdat ik ineens besefte waar ik eigenlijk moe van was geworden. Ik was niet klaar met de liefde. Integendeel. Ik verlangde nog steeds naar een relatie. Naar iemand met wie ik het leven kon delen, samen herinneringen kon maken en gewoon kon genieten van de kleine dingen van alledag. Ik was alleen klaar met de manier waaróp ik aan het zoeken was.
Vier jaar was ik op dat moment single. Vier mooie jaren waarin ik mezelf opnieuw had leren kennen. Ik had een fijne baan, lieve mensen om me heen en een leven waar ik dankbaar voor was. Ik had niemand nodig om gelukkig te zijn, maar dat betekent niet dat je het verlangen naar liefde niet kunt voelen.
Juist omdat mijn leven zo goed op orde was, verlangde ik naar iemand die daar iets aan toevoegde. Niet iemand die mijn leven compleet moest maken, maar iemand met wie het leven nóg mooier zou worden.
Zoals zoveel singles dacht ik dat ik dat zelf wel kon regelen. Ik schreef me in op datingsites, voerde leuke gesprekken, ging op dates en bleef geloven dat de volgende ontmoeting misschien wél de juiste zou zijn.
Soms waren die ontmoetingen ook echt leuk. Ik heb aardige mannen ontmoet. Mannen met humor, mannen met mooie verhalen en mannen die ongetwijfeld heel gelukkig zijn geworden met iemand anders.
Wat kostte het zo ontzettend veel tijd aan alles wat aan een ontmoeting voorafging. Avonden waarop ik berichten zat te sturen. Profielen die ik keer op keer opnieuw bekeek. Twijfelen of iemand wel echt was wie hij zei dat hij was. En misschien nog wel het lastigste: ik wist nooit met welke intentie iemand op een datingsite zat.
Zocht hij, net als ik, een duurzame relatie? Of vond hij het vooral gezellig om af en toe met iemand af te spreken? Misschien wilde hij vooral aandacht. Misschien wist hij zelf nog niet wat hij zocht. Dat ontdekte je vaak pas nadat je al uren had geïnvesteerd in gesprekken, verwachtingen en een ontmoeting.
Steeds vaker dacht ik: dit moet toch ook anders kunnen?”
