Daten als weduwe / weduwnaar

“Ik mis hem nog iedere dag.”

De vrouw tegenover mij kijkt naar haar kop koffie terwijl ze het zegt.

“En tegelijkertijd mis ik ook het samen zijn.”

Dat laatste fluistert ze bijna.

Alsof ze iets zegt wat eigenlijk niet gezegd mag worden.

Het is een gesprek dat ik als matchmaker regelmatig voer met mensen die hun partner hebben verloren. Mensen die jarenlang een liefdevolle relatie hebben gehad. Mensen die niet alleen afscheid moesten nemen van hun partner, maar ook van de toekomst die ze samen voor zich zagen.

Vaak denken zij dat het moeilijkste deel van opnieuw daten is om iemand te ontmoeten. In werkelijkheid begint de grootste uitdaging vaak al veel eerder.

Bij de vraag die bijna niemand hardop durft te stellen:

Mag ik eigenlijk wel weer gelukkig worden?

Het schuldgevoel waar veel weduwen en weduwnaars mee worstelen

Wanneer je partner overlijdt, verlies je niet alleen een geliefde.

Je verliest ook een maatje. Een vertrouweling. Iemand met wie je herinneringen deelde en nieuwe plannen maakte. Juist omdat de liefde vaak nog aanwezig was op het moment van overlijden, kan het idee van een nieuwe relatie ingewikkeld voelen.

Veel mensen die nadenken over daten als weduwe of daten als weduwnaar, herkennen gevoelens zoals:

• Verraad ik mijn overleden partner?
• Ben ik wel toe aan een nieuwe relatie?
• Had ik niet langer alleen moeten blijven?
• Betekent dit dat ik hem of haar minder mis?

Een vrouw vertelde mij eens dat ze zich schuldig voelde, omdat ze uitkeek naar een telefoontje van een man die ze had leren kennen.

“Toen ik zijn naam op mijn scherm zag verschijnen, voelde ik vlinders. En direct daarna voelde ik me schuldig.”

Een man vertelde dat hij na een gezellige ontmoeting thuiskwam en dacht: “Wat als mijn vrouw mij nu zou kunnen zien?”

Dat schuldgevoel is vaak niet vreemd, het laat juist zien hoeveel betekenis jouw overleden partner nog altijd voor je heeft.

Je hoeft niet te kiezen tussen vroeger en nu

Een van de grootste misverstanden over een nieuwe relatie na overlijden van je partner is dat je zou moeten kiezen. Alsof er maar ruimte is voor één liefde in een mensenleven. Maar zo werkt liefde niet.

Je hoeft niet te kiezen tussen trouw blijven aan je overleden partner en openstaan voor een nieuwe liefde. Die twee kunnen naast elkaar bestaan. De liefde voor je overleden partner verdwijnt niet wanneer er iemand nieuws in je leven komt. Een nieuwe partner neemt de plaats van je overleden partner niet in. Hij of zij krijgt een eigen plek.

Ik vergelijk het weleens met een boek. Het hoofdstuk dat je samen hebt geschreven, blijft altijd onderdeel van jouw levensverhaal. Dat betekent niet dat er nooit meer een volgend hoofdstuk geschreven mag worden.

Lees verder onder de foto…

Waarom coaching bij daten na verlies zo waardevol kan zijn

Veel weduwen en weduwnaars denken dat zij pas kunnen gaan daten als alle twijfel verdwenen is, maar die twijfel verdwijnt vaak niet vanzelf. Juist daarom is begeleiding of coaching ontzettend waardevol.

Niet omdat iemand anders voor jou moet bepalen of je klaar bent voor een nieuwe relatie, maar omdat het helpt om woorden te geven aan alles wat je voelt.

Aan het schuldgevoel. Aan de onzekerheid. Aan de vergelijking met je overleden partner. Aan de vraag of je hart wel echt openstaat voor iets nieuws.

Wat ik vaak zie, is dat mensen zichzelf veel strengere regels opleggen dan nodig is. Ze denken dat ze eerst volledig moeten hebben losgelaten. Dat ze geen verdriet meer mogen voelen. Dat ze honderd procent zeker moeten weten dat ze klaar zijn voor een nieuwe relatie. Zo werkt het leven meestal niet.

Rouw en verlangen lopen vaak door elkaar heen en door hierover te praten, ontstaat er vaak meer rust. Niet omdat alle antwoorden er direct zijn, maar omdat mensen ontdekken dat hun gevoelens normaal zijn. Dat ze niet de enige zijn en dat ze zichzelf mogen toestaan om voorzichtig nieuwsgierig te zijn naar wat de toekomst nog kan brengen.

Je hoeft niet volledig ‘klaar’ te zijn

Veel mensen wachten op een moment waarop ze zeker weten dat ze toe zijn aan een nieuwe relatie. Alleen dat moment komt vaak niet. Niet omdat ze er niet klaar voor zijn, maar omdat rouw en verlangen vaak naast elkaar bestaan.

Je kunt iemand nog iedere dag missen én toch verlangen naar gezelschap. Je kunt verdriet voelen én uitkijken naar een ontmoeting. Je kunt terugkijken met liefde én nieuwsgierig zijn naar wat de toekomst brengt. Die gevoelens sluiten elkaar niet uit en mogen naast elkaar bestaan.

Misschien gaat het niet over opnieuw beginnen. Misschien gaat het over verdergaan, met alles wat je hebt meegemaakt. Met alle herinneringen die je koestert. Met alle liefde die er geweest is. Misschien ook met de moed om opnieuw iemand toe te laten.

Gun jezelf toestemming

Als je jezelf afvraagt of je weer gelukkig mag worden, dan is mijn antwoord eenvoudig.

Ja.

Niet omdat je verleden minder belangrijk wordt, Maar juist omdat het belangrijk was. Omdat de liefde die je hebt gekend heeft laten zien hoe waardevol verbinding kan zijn. omdat het leven, hoe anders het ook is geworden, misschien nog steeds mooie ontmoetingen voor je in petto heeft.

Of je nu nadenkt over daten als weduwe, daten als weduwnaar of simpelweg weer openstaat voor menselijk contact:

Je hoeft jezelf niet eerst volledig “genezen” te voelen. Je hoeft niet alle twijfel kwijt te zijn. Je hoeft alleen bereid te zijn om voorzichtig een kier open te zetten naar de toekomst.

Misschien is de vraag daarom niet:

“Mag ik weer gelukkig worden?”

Maar:

“Durf ik mezelf die mogelijkheid te gunnen?”