“Waarom voel ik niet méér?”
“Waarom sprankelt het niet zoals vroeger?”
“Is hij misschien te saai voor mij?”
Omdat zij analytisch is ingesteld, probeerde ze haar gevoelens volledig te begrijpen en te beredeneren. Ze analyseerde elk contactmoment, elke emotie en iedere twijfel. Tegelijk voelde ze ook dat ze behoefte had aan begeleiding van buitenaf. Niet aan oppervlakkige geruststelling, maar aan iemand die begrijpt wat er psychologisch gebeurt in deze fase van een beginnende relatie.
Als matchmaker en coach zie ik dit vaker: mensen die jarenlang verbonden zijn geweest met een intense, dynamische partner, herkennen emotionele rust in eerste instantie niet altijd als aantrekkingskracht. Integendeel zelfs. Stabiliteit voelt soms onverwacht vlak.
Mijn advies aan haar deel ik hieronder, omdat veel singles zich hierin zullen herkennen.
“Het sprankelt niet zoals vroeger”, maar wat zegt dat eigenlijk?
Wanneer iemand opnieuw verliefd probeert te worden na een eerdere intense relatie, ontstaat er vaak een innerlijke vergelijking tussen twee totaal verschillende vormen van verbinding.
Enerzijds is er de herinnering aan sterke chemie, passie en emotionele intensiteit. Anderzijds staat een nieuwe partner die misschien rustiger, stabieler en betrouwbaarder is.
Veel mensen interpreteren die tegenstelling als:
“Dan is hij waarschijnlijk niet de juiste.”
Maar zo eenvoudig ligt het psychologisch niet.
Waarom rustige liefde soms minder “chemisch” voelt
Uit onderzoek naar hechting en relatievorming weten we dat ons zenuwstelsel gewend raakt aan bepaalde relationele patronen.
Wanneer een eerdere relatie veel:
- dynamiek,
- emotionele pieken,
- spontaniteit,
- onvoorspelbaarheid,
- aantrekken en afstoten,
- of voortdurende prikkeling bevatte,
dan gaat het brein dát vaak associëren met aantrekkingskracht en verliefdheid.
De bekende “spark” is dan niet alleen romantische compatibiliteit. Het is vaak ook neurologische activatie: dopamine, spanning en emotionele prikkeling.
Maar intense chemie betekent niet automatisch duurzame compatibiliteit.
In deze specifieke situatie beschreef mijn cliënt haar overleden man als levendig, energiek en impulsief, maar tegelijkertijd ook als iemand die weinig afmaakte en niet altijd betrouwbaar was.
De nieuwe man is juist:
- zorgzaam,
- stabiel,
- emotioneel beschikbaar,
- serieus in zijn intenties,
- en consistent aanwezig.
En precies dát kan in eerste instantie minder spectaculair voelen.
Niet omdat er geen potentie is, maar omdat haar systeem iets anders gewend was.
